Donderadg avond naar mijn schoonmoeder geweest.
Vlak voordat we weggingen heb ik stiekem me telefoon ergens verstopt.
Zodat ik als ik met naat weg was nog gauw even terug kon komen, ik moest mijn schoonmoeder nog wel wat vragen.
Want ik had een mooi plannetje in petto voor mijn vriendinnetje.
Toen we vlak daarna thuis kwamen liep ik de slaapkamer in waarop ik zei tegen Naat: Je kan je tas pakken. Waarop zei natuurlijk schrok. Ik vergat erbij te vertellen natuurlijk dat we weg zouden gaan naar een hotel. Maar ik moet toch werken, zei ze.
Nee schat je bent morgen en overmorgen vrij.
De volgende ochtend gingen we weg volgeladen (VOOR 2 DAGEN???? Ja voor 2 dagen)
Ze wist niet wat we gingen doen allemaal dus ja alles moest mee.
Na 2 uurtjes rijden waren we er Hotel Bon A'parte in Lochem.
Onze lekkere luxe kamer was super met een bed erin van maar liefst 11000 euries.
Is toch Fucking niet normaal.
Gauw de tassen uitgepakt en gelijk weer weg.
Want de eerste verrassing was dat we lekker even 2 heats gingen karten.
Om 6 uur terug in het hotel want er stond een super lekker 3 gangen menu op ons te wachten. Nadat we in de avond nog even onder de zonnebank waren geweest zijn we nog even de bar in gedoken en daarna het bed.
De volgende morgen moesten we voor 10 uur ontbijten. Dus Nathalie om kwart over negen zullen we alvast eruit gaan......
Nee schat wacht nou maar even we hebben tijd zat. Rond half tien werd er geklopt en Naat keek vreemd op.
Het was een champagne ontbijt op bed.
Hoe goed kun je je dag beginnen?


Rond 12 uur lekker uurtje in de sauna geweest en even wezen zwemmen.
Moe van dit alles heb ik nog even lekker liggen slapen.
Toen uiteraard weer even de bar in rond 3 uur en na een wandeling gingen we lekker vroeg eten want ik had nog een kleinigheidje voor me meisje.
Tijdens het eten werd ik steeds zenuwachtiger en bleef naar de wc gaan.
Enigzins verbaasd vroeg Naat ben je zenuwachtig?
Nee zei ik dat zal wel door de champagne van vanmorgen komen denk ik.
Tijdens het eten hield ik het niet meer en moest Naat bekennen dat ik erg zenuwachtig was. Ik zei tegen haar zal ik jou ook zenuwachtig maken?
Wat we dadelijk gaan doen is eigenlijk een grote verassing groter dan het hotel.
Toen kregen we allebij geen hap mee door onze keel.
Om 7 uur moesten we in Harfsen zijn.
Naat wist nog steeds niets.
Totdat we het terrein op reden.
Daar zag ze het OH WE GAAN MET EEN LUCHTBALLON zei ze.
De mensen die mij een beetje kennen die weten dat als ik gewoon op me benen sta dan heb ik al hoogtevrees.
We melden ons en werden voor gesteld aan de piloot Jean Pierre.
(deze man heeft laatst een stunt gedaan in Ik wed dat ik het kan.)
Nadat de ballon klaar was stegen we op.
1 woord Doodsangst.
Ik had vooraf met de piloot een teken afgesproken zodat ik wat kon vragen aan me meisje.
Toen de piloot zoals gevraagt de video camera pakte en ons filmde.
Snapte Naat er niets meer van.
Ja zei de piloot dit is een mooie hoogte.
Dat was mijn teken nu moest het gebeuren.
Dit is het moment waar ik al een week tegen aanhik. Hier zat bijna een maand planning in.
Ik pakte uit de rugzak die ik had meegenomen een briefje en begon te vertellen.
Althans dat wilde ik maar omdat ik wist wat er komen ging moest ik al gelijk snikken.
Lieve Nathalie, snikte ik
We zijn nu al 4,5 jaar bij elkaar.
4,5 jaar van mooie en moeilijke momenten.
Samen weg naar bijvoorbeeld Thermae 2000 of het weekendje belgie.
Zelfs een avondje samen op de bank dat was juist super.
In de moeilijke tijden hebben we juist steun aan elkaar, met als tragisch dieptepunt het overlijden van dierbaren.
Onze 2 persoonlijkheden konden nog weleens botsen.
Maar het is juist zo mooi dat twee dingen die zo verschillend zijn zo bij elkaar komen.
Zoiets als Ying en Yang, eb en vloed of de zon en de maan.
Allemaal samen in 1 geheel.
Een geheel dat iedere keer weer zo super voelt dat dit moet blijven.
Ik heb met deze vaart 2 dingen overwonnen.
Me angst voor hoogtes en....
Ik wil je nog wat vragen.
WIL JE MET ME TROUWEN?
Nou dat kon ze niet geloven barste net als ik in tranen uit maar knikte gelukkig JA.
Nadat we gefeliciteerd waren door onze piloot. Was ik over mij meeste angst voor de vaart heen moest alleen nog maar aan het trouwen denken.
Na een kwartier gingen we landen.
Gelukkig was het op de grond bijna windstil zodat we rechtop konden landen.
Nadat we gedoopt waren een fles champagne en nog wat spullen kregen was het tijd voor de terug reis.
In het hotel kregen we het toetje nog hier hadden we voor de vaart geen trek meer in.
Hierbij kregen we een vrolijk aangkleed bord om deze gebeurtenis te vieren.
Het was reeds 12 uur dus we gingen lekker naar bed want helaas de volgende moesten we weer terug.
Maar deze 2 dagen vergeten wij nooooooiiitt meer, dat staat vast.
Stuur door
Dit is niet OK